Gemeenschap
Bij aankomst in Nederland kregen de Molukkers te horen dat ze uit het leger waren ontslagen. Voor hen zat er niets anders op dan te wachten op terugkeer. Vooral in het begin werd nog vastgehouden aan de militaire tradities: het rondlopen in uniform, het dagelijks appèl en het handhaven van de hiërarchie in rangen. Frustratie en verveling sloegen echter al snel toe, ook al omdat de mannen geen betaald werk mochten verrichten. Zij zaten overdag thuis, hielpen bij de opvoeding van het gezin of hingen in de kantine. Cursussen georganiseerd door het CAZ (Commissariaat Ambonezenzorg) en het illegaal werken bij boeren in de omgeving zorgde voor wat afleiding en extra inkomsten.
Pas na de invoering van de zelfzorg in 1956 kregen steeds meer mannen een vaste baan. Ze waren dan vaak de hele dag of nacht van huis.
De vrouwen waren gewend de mannen te volgen en zich aan te passen aan elke nieuwe situatie. Zij wisten al snel hun draai te vinden. Het huishouden, het wassen en het opvoeden van de kinderen waren bezigheden die zorgden voor een gevulde dag. In hun vrije tijd kregen de vrouwen de kans cursussen te volgen. Met de invoering van de zelfzorg werd ook het zelf koken een dagelijks ritueel.
Voor de kinderen was woonoord Schattenberg een ideale en veilige omgeving. Het dagelijkse leven bestond voor hen uit naar school gaan en spelen. De lagere school bevond zich in het woonoord. Voor hoger onderwijs waren de kinderen aangewezen op scholen in Beilen en Assen. Een bus van Harmani zorgde voor het vervoer. Het woonoord telde tal van speelplaatsen en natuurlijk bood de directe omgeving volop mogelijkheden tot kindervertier. De spelletjes die werden gedaan waren een voortzetting van die uit het land van herkomst.
Binnen het gezin was de opvoeding streng en was er een duidelijk rolpatroon aanwezig. In de praktijk hield dat in het begin in dat de zonen en de vaders het warm water en het eten ophaalden en de meisjes assisteerden bij het huishouden. In de eerste jaren wisten de vaders vaak geen raad met hun nieuwe rol. Het afreageren van de frustraties leidde vaak tot ruzies.
-

Adres en routebeschrijving
Adres
Herinneringscentrum Kamp Westerbork
Oosthalen 8
9414 TG Hooghalen
T 0593 - 592600
F 0593 - 592546
E info(at)kampwesterbork.nlVervoer en bereikbaarheid
Hoe bereikt u het Herinneringscentrum Kamp Westerbork? Klik hier voor informatie over vervoersmogelijkheden en de bereikbaarheid.
-

Naar het kampterrein
Het terrein van Kamp Westerbork en het Nationaal Monument Westerbork bevinden zich op een afstand van 3 kilometer van het Herinneringscentrum.
Het museum en het kampterrein zijn met elkaar verbonden door educatieve wandelroutes. Fietsend is het kampterrein te bereiken via de geasfalteerde toegangsweg. Het is niet toegestaan met een bus, auto of motor naar het kampterrein te rijden.
Op dagen dat het Herinneringscentrum geopend is, is er een busverbinding met het kampterrein. Kaartjes zijn te koop bij de chauffeur.
-

Openingstijden en entree
Openingstijden
Ma t/m vrij 10.00 - 17.00 uur
Za en zo 13.00 - 17.00 uurZa en zo van apr t/m aug 11.00 - 17.00 uur
Vrijdag 4 mei 10.00 - 19.00 uurFeestdagen 11.00 - 17.00 uur
Tweede Kerstdag 13.00 - 17.00 uur.
Het Herinneringscentrum Kamp Westerbork is gesloten op 25 en 31 december, 1 januari en in de periode van 9 t/m 26 januari 2012.
Entreeprijzen
Tot 8 jaar: gratis
8 tot 18 jaar: € 3,00
18 en ouder: € 6,50
Vrienden: gratis
Veteranen: gratis
Museumpas: n.v.t.
Voor groepen (> 15 personen) gelden speciale kortingstarieven.
Honden
(Aangelijnde) honden zijn toegestaan.
-

Rolstoelen
Het Herinneringscentrum Kamp Westerbork beschikt over rolstoelen voor gebruik in het museum.
Museumcafé
Een kopje koffie of even rustig lunchen? In het museumcafé kunt u terecht voor warme en koude dranken, gebak, broodjes en soep. Het museumcafé heeft een terras dat uitkijkt op bos en beeldentuin.
Museumwinkel
Het Herinneringscentrum beschikt over een museumwinkel met een uitgebreid assortiment boeken. Bestellingen zijn ook online via onze webshop te doen.
