Kampterrein

In 1971 werden de laatste barakken van kamp Westerbork afgebroken. De historische plek was daardoor nauwelijks meer herkenbaar. Om hierin verandering te brengen heeft een herinrichting plaatsgevonden. Taluds en reconstructies geven de oorspronkelijke grootte en plaats van een aantal barakken aan.

Oude paden en wegen zijn opnieuw aangelegd. Op de appèlplaats De 102.000 stenen: symbool voor de vermoorde gedeporteerden. Op het kampterrein geeft het Nationaal Monument Westerbork op indringende wijze de essentie van kamp Westerbork weer. De Jerusalem Stone en de Tekens in Westerbork zijn herinneringen aan de tragedie die hier plaatsvond.

  • Archeologisch onderzoek Op twee plekken bij het voormalig kampterrein is in december 2011 archeologisch onderzoek uitgevoerd.MEER
  • Nationaal Monument Westerbork Nationaal Monument Westerbork Het Nationaal Monument Westerbork is een van de meest sprekende en indringende van de duizenden oorlogsmonumenten in Nederland.MEER
  • De 102.000 stenen De 102.000 stenen Voor overlevenden en nabestaanden is niets meer terug te vinden van hun familieleden, vrienden en kennissen. De 102.000 stenen door velen ervaren als een directe 'verwijzing' naar hun dierbaren.MEER
  • Tekens in Westerbork Tekens in Westerbork Voor elke bestemming - Sobibor, Mauthausen, Bergen-Belsen, Auschwitz en Theresienstadt - is een teken opgericht met daarop de aantallen gedeporteerden en slachtoffers.MEER
  • Jerusalem Stone Jerusalem Stone Deze steen, gehouwen uit de heuvels bij Jerusalem, is een geschenk van de staat Israël. Het gedenkteken is op 3 maart 1993 onthuld door de toenmalige Israëlische president Chaim Herzog.MEER
  • Verzetsmonument Verzetsmonument Op 20 september 1943 fusilleerde de Duitse bezetter tien verzetsstrijders op het Witterveld bij Assen. Ze werden vervolgens gecremeerd in het crematorium van kamp Westerbork.MEER
  • Woning kampcommandant Woning kampcommandant Alle barakken zijn van de plek, waar kamp Westerbork was, verdwenen. Het is een opmerkelijke speling van de geschiedenis dat de woning van de kampcommandant is blijven staan.MEER