Wat zou ik doen?

Wat zou ik doen? Na de oorlog bleven veel verzetsmensen een sterke betrokkenheid bij de samenleving tonen. Zij openden hun mond als dat nodig was. Een belangrijke spreekbuis daarvoor was de reeds in 1945 opgerichte vereniging Ex-Politieke Gevangenen uit de Bezettingstijd (Expogé). Expogé wilde de idealen uitdragen waarvoor zoveel vrienden waren gevallen: Vrijheid, Verdraagzaamheid en Naastenliefde. Na meer dan zestig jaar is deze vereniging opgehouden te bestaan. Maar daarmee verdween niet de wens om jongeren te vertellen over momenten die kunnen vragen om een duidelijke stellingname.

Want ondanks het feit dat 'de oorlog'  zich afspeelde in de vorige eeuw blijft de periode '40-'45 levend en actueel. Ook voor jongeren. Vragen naar hoe mensen zich hebben gedragen, welke houding ze hebben aangenomen in extreme omstandigheden en welke keuzes ze al dan niet hebben gemaakt, zijn niet aan tijd gebonden. Het zijn vragen die hun geldingskracht niet verliezen, vragen die ook nu spelen, met antwoorden die hun zeggingskracht behouden. Wat zou ik doen is een samenvatting van de universele vragen over goed en fout, over vrijheid en verantwoordelijkheid, over verdraagzaamheid en naastenliefde.

Op maandag 4 april 2011 werd Wat zou ik doen officieel gepresenteerd in de Schouwburg Amstelveen. De 100-jarige oud-verzetsman en pedagoog prof. dr. Johan van Hulst nam er het eerste exemplaar ontvangst. Margriet Eshuijs, Freek de Jonge, Moke, De Kast, Liesbeth List en Maarten Peters, die samen met andere artiesten een muzikale bijdrage aan het project leverden, luisterden de presentatie op met een live optreden.